







Αμπελώνας (Ρώμεσι) Ηλείας








Συνέχεια από την ανάρτηση : Η Αρχαία Ήλιδα (2)
Μετά το συνοικισμό το 471 π.χ , η Ήλιδα οργανώνεται σύμφωνα με το ονομαζόμενο “ιπποδάμειο” πολεοδομικό σύστημα. Υπήρχαν ευθύγραμμοι δρόμοι και κανονικά οικοδομικά τετράγωνα αλλά και διάφορες ανέσεις , όπως ύδρευση , αποχέτευση , καλός προσανατολισμός , προσβάσεις κ.ά. που εξασφάλιζαν ποιότητα ζωής. Έχουν αποκαλυφθεί τμήματα οδών της “ιπποδάμειας” χάραξης. Η οδός II με προσανατολισμό Β-Ν , στο βόρειο άκρο της οποίας βρίσκεται η δυτική όψη των κτηρίων του ΝΔ τμήματος της Αγοράς. Η οδός αυτή συνδέει την κύρια νότια είσοδο της πόλης με την αγορά και τα γυμνάσια και έχουν αποκαλυφθεί συνολικά 200 μ. Υπάρχουν δύο άλλες οδοί η I και η III με προσανατολισμό Δ-Α που είναι κάθετες στην οδό II. Από τη III έχουν αποκαλυφθεί 50 μ. Ο αρχαιότερος οδικός άξονας του χώρου με κατεύθυνση ΝΔ-ΒΑ διασχίζει λοξά τον ορθογώνιο πολεοδομικό σχεδιασμό , ενώ διασταυρώνεται με τις οδούς II και III στο κεντρικότερο σημείο της πόλης. Τμήμα μήκους περίπου 100 μ. του άξονα αυτού και μικρά τμήματα τριών ακόμη οδών με κατεύθυνση Α-Δ έχουν εντοπιστεί αλλά δεν είναι σήμερα ορατά. Διαβάστε περισσότερα “Η Αρχαία Ήλιδα (3)”












Ο Πολυδάμας ή Πουλυδάμας ήταν γιος του Νικία , καταγόταν από τη Σκοτούσσα της Θεσσαλίας και έγινε Ολυμπιονίκης στο παγκράτιο στην 93η Ολυμπιάδα το 408 π.χ. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Πολυδάμας ήταν ο πιο μεγαλόσωμος άνθρωπος που υπήρξε ποτέ και ότι ο ανδριάντας του , που ήταν έργο του Λυσίππου , βρισκόταν στην Άλτη πάνω σε ψηλό βάθρο. Εκτός από τις νίκες του στο παγκράτιο έχει να επιδείξει και άλλα κατορθώματα. Στη περιοχή του Ολύμπου ενώ ήταν τελείως άοπλος σκότωσε ένα πελώριο λιοντάρι , θέλοντας να μιμηθεί τους άθλους του Ηρακλή. Μια άλλη φορά σταμάτησε ένα άρμα την ώρα που ο ηνίοχός του το οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα. Όταν ο Δαρείος , ο νόθος γιος του Αρταξέρξη , έγινε βασιλιάς των Περσών έστειλε αγγελιαφόρους στο Πολυδάμαντα και τον προσκάλεσε στα Σούσα. Ο Πολυδάμας προκάλεσε τρεις Πέρσες από τους λεγόμενους αθάνατους , μονομάχησε εναντίον και των τριών και τους σκότωσε. Μια άλλη φορά μπήκε σε ένα κοπάδι βοδιών , άρπαξε τον μεγαλύτερο ταύρο και τον κρατούσε από την οπλή του πίσω ποδιού , η οποία του έμεινε στα χέρια όταν το ζώο διέφυγε. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι μερικά από τα κατορθώματα παριστάνονται στο βάθρο του ανδριάντα και κάποια άλλα περιγράφονται στο επίγραμμα. Ο Πολυδάμας είχε τραγικό τέλος. Ένα καλοκαίρι μπήκε σε μια σπηλιά μαζί με άλλους και ενώ έπιναν μαζί , η οροφή της σπηλιάς έσπασε. Μόλις οι σύντροφοί του το συνειδητοποίησαν βγήκαν έξω τρέχοντας , αλλά ο Πολυδάμας έμεινε και σήκωσε τα χέρια του , γιατί πίστευε ότι μπορούσε να κρατήσει την οροφή η οποία όμως κατέρρευσε και τον καταπλάκωσε. Από το βάθρο σώζονται δύο κομμάτια στα οποία υπάρχουν ανάγλυφες παραστάσεις από τη πάλη του στην αυλή του Δαρείου και από το δάμασμα του λιονταριού.

Για να δείτε την ανάρτηση για την Αρχαία Ήλιδα πατήστε εδώ.


Για να δείτε την ανάρτηση για την Ανδρίτσαινα πατήστε εδώ.
Συνέχεια από την ανάρτηση : Η Αρχαία Ήλιδα (1)
Κατά την έναρξη του πελοποννησιακού πολέμου και για αρκετά χρόνια μετά , οι Ηλείοι ήσαν σύμμαχοι της Σπάρτης. Το 431 π.χ. , το πρώτο έτος του πολέμου , οι Αθηναίοι αποβιβάζονται στα παράλια της Ηλείας και τη λεηλατούν. Το 420 π.χ. η Ήλιδα προσχώρησε στη συμμαχία των Αθηναίων , γιατί η Σπάρτη υποστήριξε το Λέπρεο στη διένεξη που είχαν οι Λεπρεάτες με τους Ηλείους. Τους ακολουθούν στη συμμαχία το Άργος και η Μαντίνεια. Οι σχέσεις όμως των Ηλείων με τους νέους συμμάχους τους ψυχραίνουν όταν οι δεύτεροι δεν δέχονται τη πρόταση των Ηλείων να επιτεθούν και κατά του Λέπρεου. Οι Ηλείοι αποχωρούν δυσαρεστημένοι από τη συμμαχία , αλλά η πολιτική απομόνωση τους ανάγκασε ύστερα από λίγο να ξαναγυρίσουν στους συμμάχους τους , που πολεμούσαν τότε στη Μαντίνεια. Μετά την ήττα όμως σε αυτή τη μάχη διαλύθηκε η συμμαχία Ηλείων , Αργείων και Μαντινέων. Η Ήλιδα συνέχισε να τηρεί εχθρική στάση απέναντι στη Σπάρτη και απαγόρευσε στο βασιλιά Άγη να θυσιάσει στο βωμό του Δία στην Ολυμπία , μετά την οριστική νίκη της Σπάρτης κατά των Αθηνών το 404 π.χ. Το 401 π.χ. οι Σπαρτιάτες εισβάλουν στην Ηλεία την οποία λεηλατούν και καταστρέφουν παραβιάζοντας την ιερότητα της χώρας. Αφορμή του πολέμου ήταν η απαίτηση της Σπάρτης να αποδοθεί ελευθερία στις περιοικίδες πόλεις της Ηλείας. Οι Ηλείοι αντέδρασαν και οι Σπαρτιάτες υπό τον Άγη εισέβαλαν στη χώρα , αλλά ένας σεισμός που θεωρήθηκε κακός οιωνός τους ανάγκασε να αποχωρήσουν. Ο Άγης εισβάλλει για δεύτερη φορά τον ίδιο χρόνο στην Ηλεία. Η λεηλασία και η καταστροφή της χώρας τότε υπήρξε γενική , ο Άγης όμως δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να καταλάβει τη πρωτεύουσα. Διαβάστε περισσότερα “Η Αρχαία Ήλιδα (2)”
Το ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής στον Αμπελώνα (Ρώμεσι) Ηλείας.









Για να δείτε την ανάρτηση για την Ανδρίτσαινα , πατήστε εδώ.


Για να δείτε την ανάρτηση για την Αρχαία Ήλιδα , πατήστε εδώ.




Η Αρχαία Ήλιδα ήταν κτισμένη ανάμεσα στην αριστερή όχθη του Πηνειού ποταμού και του λόφου που ονομαζόταν Παλιόπυργος ή Καλοσκοπή. Στα χρόνια της φραγκοκρατίας ονομαζόταν Beauvoir ή Belvedere και σήμερα Αγιάννης από το ομώνυμο ξωκκλήσι που βρίσκεται στη κορυφή του. Σε αυτό το λόφο βρισκόταν και η αρχαία ακρόπολη. Η πόλη εκτεινόταν στη θέση των σημερινών χωριών Αρχαία Ήλιδα , Αυγείο και Καλύβια , ενώ το σύνορό της προς Β αποτελούσε ο Πηνειός. Βρισκόταν ανάμεσα στην ορεινή Ηλεία (Ακρώρεια) και την παραλιακή πεδινή (Κοίλη Ήλιδα) , εκεί δηλαδή που αρχίζει η πεδιάδα η οποία φτάνει μέχρι τα παράλια του Ιονίου όπου βρίσκεται και το ασφαλές λιμάνι της Κυλλήνης. Ήταν πρωτεύουσα του κράτους των Ηλείων και διοργανώτρια πόλη των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της χιλιετίας. Ο χώρος που εκτεινόταν η Αρχαία Ήλιδα κατοικείτο από τη παλαιολιθική εποχή μέχρι τον 7ο αι. μ.χ. οπότε η πόλη εγκαταλείπεται. Διαβάστε περισσότερα “Η Αρχαία Ήλιδα (1)”















