Άρθρα

Το εργαστήριο του Φειδία στην Αρχαία Ολυμπία (1)

         Το εργαστήριο του Φειδία στην Ολυμπία βρίσκεται έξω από την Άλτη , απέναντι από τη δυτική πλευρά του ναού του Δία. Οικοδομήθηκε με κογχυλιάτη λίθο και είχε περίπου τις ίδιες διαστάσεις με το σηκό του ναού του Δία. Έχει προσανατολισμό Α-Δ , με ορθογώνια στενόμακρη κάτοψη , η είσοδός του βρισκόταν στην ανατολική στενή πλευρά και ήταν το δεύτερο υψηλότερο κτήριο μετά από το ναό του Δία. Το εσωτερικό του χωριζόταν σε τρία κλίτη από δύο σειρές κιόνων, και η στέγη του ήταν ξύλινη , καλυμμένη με πήλινη κεράμωση κορινθιακού τύπου. Από τα ευρήματα της ανασκαφής προκύπτει ότι η στέγη διέθετε και μια περίτεχνη σίμη. Εδώ ο μεγάλος γλύπτης της αρχαιότητας Φειδίας φιλοτέχνησε το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία , το οποίο ήταν ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Ο Φειδίας ήλθε στην Ολυμπία μετά τα έργα του στην ακρόπολη της Αθήνας. Από τα διάφορα ευρήματα , το μνημείο χρονολογείται με ακρίβεια στη περίοδο 430 – 420 π.χ. Διαβάστε περισσότερα “Το εργαστήριο του Φειδία στην Αρχαία Ολυμπία (1)”

Φωτογραφίες από τον Αμπελώνα (Ρώμεσι) (69)

         

foto-1
Άποψη του Αμπελώνα (Ρώμεσι) Ηλείας.
foto-2
Στον Αμπελώνα (Ρώμεσι) Ηλείας , στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Από αριστερά : Διονύσης Ζαχιώτης . Κώστας Ζαχιώτης , Γιάννης Π. Ζαχιώτης , Γιάννης Χ. Ζαχιώτης και ο μικρός Γιάννης Σκουλίδας.
foto-3
Τρεις Ρωμεσαίοι στη Κέρκυρα , το 1948. Από αριστερά οι αείμνηστοι : Φίλιππος Ζαχιώτης , Δημήτριος Σπυρόπουλος , Γεώργιος Ζαχιώτης.
foto-4
Στον Αμπελώνα (Ρώμεσι) , στο καφενείο του Γεωργίου Ροζή , στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Από αριστερά : Διονύσιος Δημόπουλος , Αναστάσιος Λάγαρης , Γεώργιος Ζαχιώτης , Κων/νος Δαραμούσκας , Κων/νος Παπαδημακόπουλος , Φίλιππος Φιλιππόπουλος , Διονύσιος Φιλιππόπουλος , Αθανάσιος Παπαδημακόπουλος , Δημήτριος Κωνσταντόπουλος , Χρήστος Χιώνης , Γιώργος Τσαπόγας , Λούης Σπηλιωτόπουλος.

Φωτογραφίες από την Ηλεία (68)

          

foto-1

Άποψη του Κατακόλου.

foto-2
Άποψη της Ανδρίτσαινας.

Για να δείτε την ανάρτηση για την Ανδρίτσαινα πατήστε  εδώ.

foto-3
Αρχαιολογικό Μουσείο Πύργου : Χάλκινη φιάλη με πλούσια ανάγλυφη διακόσμηση.
foto-4
Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας : Άγαλμα επιφανούς ηλείας. Φέρει την επιγραφή : “ΕΛΕΥΣΕΙΝΙΟΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΕΠΟΙΕΙ”. Χρονολογείται στο Β’ μισό του 1 ου αι. μ.χ.
foto-5
Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας : Η επιγραφή “ΕΛΕΥΣΕΙΝΙΟΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΕΠΟΙΕΙ” στο άγαλμα της επιφανούς ηλείας που χρονολογείται στο Β΄ μισό του 1 ου αι. μ.χ.
foto-6
Αρχαιολογικό Μουσείο Ήλιδας : Πήλινο γυναικείο προσωπείο. Χρονολογείται στο 4 ο αι. π.χ.

Για να δείτε την ανάρτηση για την Αρχαία Ήλιδα πατήστε  εδώ.

foto-7
Μουσείο Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων της Αρχαιότητας : Μαρμάρινη ενεπίγραφη βάση του ανδριάντα του Αθηναίου Καλλία , νικητή στο παγκράτιο. Προέρχεται από την Ολυμπία και χρονολογείται στο 472 π.χ. περίπου. Είναι έργο του Μίκωνος του Αθηναίου και ανήκει στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.
foto-8
Το κτήμα Μερκούρη στο Κορακοχώρι Ηλείας.
foto-9
Το κτήριο της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας στο Πύργο.

Η Αρχαία Ήλιδα (4)

                Συνέχεια από την ανάρτηση : Η Αρχαία Ήλιδα (3)

         Το 219-8 π.χ. ο Φίλιππος Ε’ της Μακεδονίας έρχεται σε βοήθεια των Αχαιών , εισβάλλει στην Ήλιδα και προξενεί μεγάλες καταστροφές. Το 217 π.χ. οι Ηλείοι αναγκάζονται να συνθηκολογήσουν και τα σύνορά τους περιορίζονται και πάλι στη Κοίλη Ήλιδα , τη Πισάτιδα και την Ακρώρεια , εκτός του Λασιώνα. Το 212 π.χ. οι Ηλείοι συμμαχούν με τους Αιτωλούς και τους Ρωμαίους. Τα επόμενα χρόνια έχουμε πολεμικές συρράξεις μεταξύ των συμμάχων από τη μια μεριά και των Αχαιών και Μακεδόνων από την άλλη. Το 209 π.χ. ο Φίλιππος Ε’ με τους Αχαιούς λεηλατεί και πάλι την Ηλεία αλλά η άφιξη ισχυρής ρωμαϊκής δύναμης και η εμφάνιση Ιλλυριών επιδρομέων στη Μακεδονία τον ανάγκασαν να επιστρέψει στη χώρα του. Λίγο αργότερα οι Ηλείοι και οι Αιτωλοί ηττήθηκαν στη Μεσσηνία από τους Αχαιούς και το 206 π.χ. συνάπτεται ειρήνη μεταξύ Αιτωλών , Αχαιών , Μακεδόνων και Ηλείων χωρίς να μπορέσει η Ηλεία να ανακτήσει τη Τριφυλία και τον Λασιώνα. Διαβάστε περισσότερα “Η Αρχαία Ήλιδα (4)”

Φωτογραφίες από τον Αμπελώνα (Ρώμεσι) (67)

foto-1
Άποψη του Αμπελώνα (Ρώμεσι) Ηλείας. Η φωτογραφία τραβήχτηκε το 2008.
foto-2
Στον Αμπελώνα (Ρώμεσι) , στη Πλατανόβρυση , στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Από αριστερά : Θανάσης Καραγκούνης , Κώστας Β. Ζαχιώτης , Κώστας Γ. Ζαχιώτης , Ανδρέας Ζαχιώτης , Γιώργος Ντοάς , Χρήστος Ντοάς.
foto-3
Στον Αμπελώνα (Ρώμεσι) , στα μέσα της δεκαετίας του 1960 : Νίκος Παρασκευόπουλος , Κώστας Ζαχιώτης , Διονύσης Ζαχιώτης , Ελένη Παυλοπούλου.
foto-4
Πανηγύρι στον Αμπελώνα (Ρώμεσι) , στις αρχές της δεκαετίας του 1960 , στο καφενείο του Γεωργίου Ροζή. Από αριστερά οι αείμνηστοι : Γεώργιος Τσαγκοδημητρόπουλος , Γεώργιος Ζαχιώτης , Αναστάσιος Λάγαρης , Νικόλαος Σπηλιωτόπουλος.

Φωτογραφίες από την Ηλεία (66)

foto-1
Η λίμνη του φράγματος Πηνειού στην Ηλεία.
foto-2
Η Ιερά Μονή Σεπετού , στην Ηλεία. Είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου και ιδρύθηκε το 12 ο αι. μ.χ. Είναι κτισμένη σε απόκρημνο βράχο πάνω ακριβώς από το Τρίτωνα ποταμό , παραπόταμο του Αλφειού. Βρίσκεται ανατολικά της Καλλιθέας (Ζάχα) , κοντά στο χωριό Αλίφειρα , του δήμου Ανδρίτσαινας – Κρεστένων. Στις 23 Αυγούστου 1915 , την ημέρα που πανηγύριζε η μονή , εκδηλώθηκε πυρκαγιά που αποτέφρωσε το ναό και πολλά κειμήλια. Σώθηκε η εικόνα της Παναγίας της Σεπετιώτισσας , έργο του Ευαγγελιστή Λουκά. Αργότερα η μονή ανακαινίστηκε και έλαβε τη σημερινή της μορφή. Σήμερα η μονή είναι γυναικεία και πανηγυρίζει στις 23 Αυγούστου.
foto-3
Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας : Κεφαλή Σφίγγας από ακρωτήριο του θησαυρού των Γελώων. Πιθανόν προέρχεται από εργαστήριο της Μεγάλης Ελλάδας και χρονολογείται στο Β’ μισό του 6 ου αι. π.χ.
foto-4
Μουσείο Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων της Αρχαιότητας : Χάλκινο αγαλματίδιο ήρωα. Βρέθηκε στο στάδιο της Ολυμπίας και χρονολογείται στο 480 – 470 π.χ. Ανήκει στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.
foto-5
Αρχαιολογικό Μουσείο Ήλιδας : Μαρμάρινη ενεπίγραφη πλάκα. Είναι αντικείμενο σχετικό με την οργάνωση της πόλης και χρονολογείται στη ρωμαϊκή εποχή.
foto-6
Αρχαιολογικό Μουσείο Πύργου : Χάλκινος κρουνός. Βρέθηκε στο Φλόκα Ηλείας και ανήκε σε μνημειώδη κρήνη. Χρονολογείται στο Α’ μισό του 1 ου αι. π.χ.
foto-7
Ο ναός της Αγίας Κυριακής στο Πύργο. Είναι η παλαιότερη εκκλησία της πόλης , γοτθικού ρυθμού , και χτίστηκε γύρω στα 1834, Στο εσωτερικό της υπάρχουν αγιογραφίες του σπουδαίου Ζακυνθινού Ταμβάκη , ενώ το ξυλόγλυπτο τέμπλο της φιλοτεχνήθηκε το 1859 από τον Ηπειρώτη Γεώργιο Χριστοδούλου.
foto-8
Ο ναός της Αγίας Κυριακής στο Πύργο , με τα νεογοτθικά τόξα των παραθύρων και των κωδωνοστασίων.

Η Αρχαία Ήλιδα (3)

                     Συνέχεια από την ανάρτηση : Η Αρχαία Ήλιδα (2)

          Μετά το συνοικισμό το 471 π.χ , η Ήλιδα οργανώνεται σύμφωνα με το ονομαζόμενο “ιπποδάμειο” πολεοδομικό σύστημα. Υπήρχαν ευθύγραμμοι δρόμοι και κανονικά οικοδομικά τετράγωνα αλλά και διάφορες ανέσεις , όπως ύδρευση , αποχέτευση , καλός προσανατολισμός , προσβάσεις κ.ά. που εξασφάλιζαν ποιότητα ζωής. Έχουν αποκαλυφθεί τμήματα οδών της “ιπποδάμειας” χάραξης. Η οδός II με προσανατολισμό Β-Ν , στο βόρειο άκρο της οποίας βρίσκεται η δυτική όψη των κτηρίων του ΝΔ τμήματος της Αγοράς. Η οδός αυτή συνδέει την κύρια νότια είσοδο της πόλης με την αγορά και τα γυμνάσια και έχουν αποκαλυφθεί συνολικά 200 μ. Υπάρχουν δύο άλλες οδοί η I και η III με προσανατολισμό Δ-Α που είναι κάθετες στην οδό II. Από τη III έχουν αποκαλυφθεί 50 μ. Ο αρχαιότερος οδικός άξονας του χώρου με κατεύθυνση ΝΔ-ΒΑ διασχίζει λοξά τον ορθογώνιο πολεοδομικό σχεδιασμό , ενώ διασταυρώνεται με τις οδούς II και III στο κεντρικότερο σημείο της πόλης. Τμήμα μήκους περίπου 100 μ. του άξονα αυτού και μικρά τμήματα τριών ακόμη οδών με κατεύθυνση Α-Δ έχουν εντοπιστεί αλλά δεν είναι σήμερα ορατά. Διαβάστε περισσότερα “Η Αρχαία Ήλιδα (3)”

Φωτογραφίες από τον Αμπελώνα (Ρώμεσι) (65)

foto-1
Άποψη του Αμπελώνα (Ρώμεσι).
foto-2
Εκδρομή στο Κατάκολο , στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Από αριστερά : Βούλα Ζαχιώτη , Σία Τσαγκοδημητροπούλου , Βάσω Ζαχιώτη , Γεωργία Ζαχιώτη , Χιονία Τσίληρα , Χρήστος Λιακόπουλος , Νίκος Κωνσταντόπουλος , Γιάννης Μιχόπουλος , Κώστας Ζαχιώτης , Ροϊδούλα Ζαχιώτη. Ο μικρός είναι συγγενής της Χιονίας.
foto-3
Στο γήπεδο του Βουνάργου , στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Από αριστερά : Γιώργος Ντοάς , Θανάσης Καραγκούνης , Κώστας Ζαχιώτης , Κώστας Κωνσταντάκος. Πίσω αριστερά είναι ο Τάκης Νάνος και δεξιά ο Βασίλης Σπηλιωτόπουλος.
foto-4
Τρεις Ρωμεσαίοι στα Γιάννενα , το 1948. Από αριστερά οι αείμνηστοι : Φίλιππος Κ Ζαχιώτης , Αθανάσιος Χ Παπαδημακόπουλος , Βασίλειος Γ Παπακυριαζόπουλος.

Φωτογραφίες από την Ηλεία (64)

foto-1
Η μαρίνα του Κατακόλου.
foto-2
Άποψη της κεντρικής πλατείας του Πύργου.
foto-3
Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας : Άγαλμα της Αγριππίνας της Νεότερης , συζύγου του αυτοκράτορα Κλαυδίου. Στη βάση του αγάλματος υπάρχει η επιγραφή : “ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΕΠΟΙΕΙ”. Χρονολογείται στις αρχές του 1 ου αι. μ.χ. Η Αγριππίνα ήταν κόρη του στρατηγού Γερμανικού , αδελφή του αυτοκράτορα Καλιγούλα και μητέρα του Νέρωνα.
foto-4
Αρχαιολογικό Μουσείο Πύργου : Χάλκινο ειδώλιο κούρου. Πιθανόν απεικονίζεται ο Απόλλων. Χρονολογείται στον 7 ο αι. π.χ.
foto-5
Ολυμπία , Μουσείο Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων της Αρχαιότητας : Μαρμάρινο βάθρο αγάλματος με ανάγλυφες παραστάσεις , του Ολυμπιονίκη παγκρατιαστή Πολυδάμαντα. Προέρχεται από την Ολυμπία και χρονολογείται στο β’ μισό του 4 ου αι. π.χ. Ανήκει στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.

         Ο Πολυδάμας ή Πουλυδάμας ήταν γιος του Νικία , καταγόταν από τη Σκοτούσσα της Θεσσαλίας και έγινε Ολυμπιονίκης στο παγκράτιο στην 93η Ολυμπιάδα το 408 π.χ. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Πολυδάμας ήταν ο πιο μεγαλόσωμος άνθρωπος που υπήρξε ποτέ και ότι ο ανδριάντας του , που ήταν έργο του Λυσίππου , βρισκόταν στην Άλτη πάνω σε ψηλό βάθρο. Εκτός από τις νίκες του στο παγκράτιο έχει να επιδείξει και άλλα κατορθώματα. Στη περιοχή του Ολύμπου ενώ ήταν τελείως άοπλος σκότωσε ένα πελώριο λιοντάρι , θέλοντας να μιμηθεί τους άθλους του Ηρακλή. Μια άλλη φορά σταμάτησε ένα άρμα την ώρα που ο ηνίοχός του το οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα. Όταν ο Δαρείος , ο νόθος γιος του Αρταξέρξη , έγινε βασιλιάς των Περσών έστειλε αγγελιαφόρους στο Πολυδάμαντα και τον προσκάλεσε στα Σούσα. Ο Πολυδάμας προκάλεσε τρεις Πέρσες από τους λεγόμενους αθάνατους , μονομάχησε εναντίον και των τριών και τους σκότωσε. Μια άλλη φορά μπήκε σε ένα κοπάδι βοδιών , άρπαξε τον μεγαλύτερο ταύρο και τον κρατούσε από την οπλή του πίσω ποδιού , η οποία του έμεινε στα χέρια όταν το ζώο διέφυγε. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι μερικά από τα κατορθώματα παριστάνονται στο βάθρο του ανδριάντα και κάποια άλλα περιγράφονται στο επίγραμμα. Ο Πολυδάμας είχε τραγικό τέλος. Ένα καλοκαίρι μπήκε σε μια σπηλιά μαζί με άλλους και ενώ έπιναν μαζί , η οροφή της σπηλιάς έσπασε. Μόλις οι σύντροφοί του το συνειδητοποίησαν βγήκαν έξω τρέχοντας , αλλά ο Πολυδάμας έμεινε και σήκωσε τα χέρια του , γιατί πίστευε ότι μπορούσε να κρατήσει την οροφή η οποία όμως κατέρρευσε και τον καταπλάκωσε. Από το βάθρο σώζονται δύο κομμάτια στα οποία υπάρχουν ανάγλυφες παραστάσεις από τη πάλη του στην αυλή του Δαρείου και από το δάμασμα του λιονταριού.

foto-6
Αρχαιολογικό Μουσείο Ήλιδας : Ανδριάντας του ανθύπατου Φλάβιου Σεβήρου τον οποίον η Βουλή τίμησε ως ΣΩΤΗΡΑ ΚΑΙ ΕΥΕΡΓΕΤΗΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Χρονολογείται στο τέλος του 2 ου με αρχές του 3 ου αι. μ.χ.

Για να δείτε την ανάρτηση για την Αρχαία Ήλιδα πατήστε εδώ.

foto-7
Άποψη της κεντρικής πλατείας της Αμαλιάδας.
foto-8
Αρχοντικό στην Ανδρίτσαινα.

Για να δείτε την ανάρτηση για την Ανδρίτσαινα πατήστε εδώ.

Η Αρχαία Ήλιδα (2)

                   Συνέχεια από την ανάρτηση : Η Αρχαία Ήλιδα (1)

        Κατά την έναρξη του πελοποννησιακού πολέμου και για αρκετά χρόνια μετά , οι Ηλείοι ήσαν σύμμαχοι της Σπάρτης. Το 431 π.χ. , το πρώτο έτος του πολέμου , οι Αθηναίοι αποβιβάζονται στα παράλια της Ηλείας και τη λεηλατούν. Το 420 π.χ. η Ήλιδα προσχώρησε στη συμμαχία των Αθηναίων , γιατί η Σπάρτη υποστήριξε το Λέπρεο στη διένεξη που είχαν οι Λεπρεάτες με τους Ηλείους. Τους ακολουθούν στη συμμαχία το Άργος και η Μαντίνεια. Οι σχέσεις όμως των Ηλείων με τους νέους συμμάχους τους ψυχραίνουν όταν οι δεύτεροι δεν δέχονται τη πρόταση των Ηλείων να επιτεθούν και κατά του Λέπρεου. Οι Ηλείοι αποχωρούν δυσαρεστημένοι από τη συμμαχία , αλλά η πολιτική απομόνωση τους ανάγκασε ύστερα από λίγο να ξαναγυρίσουν στους συμμάχους τους , που πολεμούσαν τότε στη Μαντίνεια. Μετά την ήττα όμως σε αυτή τη μάχη διαλύθηκε η συμμαχία Ηλείων , Αργείων και Μαντινέων. Η Ήλιδα συνέχισε να τηρεί εχθρική στάση απέναντι στη Σπάρτη και απαγόρευσε στο βασιλιά Άγη να θυσιάσει στο βωμό του Δία στην Ολυμπία , μετά την οριστική νίκη της Σπάρτης κατά των Αθηνών το 404 π.χ. Το 401 π.χ. οι Σπαρτιάτες εισβάλουν στην Ηλεία την οποία λεηλατούν και καταστρέφουν παραβιάζοντας την ιερότητα της χώρας. Αφορμή του πολέμου ήταν η απαίτηση της Σπάρτης να αποδοθεί ελευθερία στις περιοικίδες πόλεις της Ηλείας. Οι Ηλείοι αντέδρασαν και οι Σπαρτιάτες υπό τον Άγη εισέβαλαν στη χώρα , αλλά ένας σεισμός που θεωρήθηκε κακός οιωνός τους ανάγκασε να αποχωρήσουν. Ο Άγης εισβάλλει για δεύτερη φορά τον ίδιο χρόνο στην Ηλεία. Η λεηλασία και η καταστροφή της χώρας τότε υπήρξε γενική , ο Άγης όμως δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να καταλάβει τη πρωτεύουσα. Διαβάστε περισσότερα “Η Αρχαία Ήλιδα (2)”