
Για να δείτε την ανάρτηση για την Ανδρίτσαινα , πατήστε εδώ.

Για να δείτε πληροφορίες για το Αρχαιολογικό Μουσείο Πύργου , πατήστε εδώ.






Αμπελώνας (Ρώμεσι) Ηλείας

Για να δείτε την ανάρτηση για την Ανδρίτσαινα , πατήστε εδώ.

Για να δείτε πληροφορίες για το Αρχαιολογικό Μουσείο Πύργου , πατήστε εδώ.






Συνέχεια από την ανάρτηση : Ο ναός του Δία στην Ολυμπία (1)
Το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία , έργο του μεγάλου γλύπτη Φειδία και ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου , τοποθετήθηκε στο βάθος του σηκού του ναού του Δία στην Ολυμπία το 430 π.χ. Τη μορφή του αγάλματος τη γνωρίζουμε από απεικονίσεις του σε αρχαία νομίσματα και από τη περιγραφή του περιηγητή Παυσανία ο οποίος επισκέφτηκε την Αρχαία Ολυμπία τον 2 ο αι. μ.χ. Διαβάστε περισσότερα “Ο ναός του Δία στην Ολυμπία (2)”






Ο ναός του Δία στην Ολυμπία , ο μεγαλύτερος αρχαίος ναός της Πελοποννήσου , ήταν το σημαντικότερο οικοδόμημα της Άλτης. Είναι δωρικός περίπτερος ναός , με 6 κίονες στις στενές και 13 στις μακρές πλευρές του. Το ύψος των κιόνων ήταν 10,43 μ. , με κατώτερη διάμετρο 2,25 μ. Έχει προσανατολισμό από Α προς Δ , το μήκος του είναι 64,12 μ. , το πλάτος 27,68 μ. και το ύψος 20,25 μ. Κτίστηκε από τους Ηλείους προς τιμήν του Δία , με τα λάφυρα από τους νικηφόρους πολέμους κατά των τριφυλιακών πόλεων. Αρχιτέκτων του ναού ήταν ο Λίβωνας ο Ηλείος , ενώ η ανέγερσή του άρχισε το 470 π.χ. και ολοκληρώθηκε το 456 π.χ. Για τη κατασκευή του χρησιμοποιήθηκε ο τοπικός κογχυλιάτης λίθος , ο οποίος καλύφθηκε με λεπτό μαρμαροκονίαμα. Για τα γλυπτά των αετωμάτων , των μετοπών επάνω από τον πρόναο και τον οπισθόδομο , τη κεράμωση της στέγης και τις 102 λεοντοκεφαλές υδρορρόες , χρησιμοποιήθηκε παριανό μάρμαρο. Διαβάστε περισσότερα “Ο ναός του Δία στην Ολυμπία (1)”






Για να δείτε πληροφορίες για το μυκηναϊκό νεκροταφείο της Αγίας Τριάδας , πατήστε εδώ.


Στις 15 Φεβρουαρίου 1823 , ο Σταμάτης Ψαρούλης υπέγραψε στη Τρίπολη ένα λογαριασμό που αναφέρεται στα εθνικά γεννήματα (δημητριακά) της επαρχίας Πύργου , για το έτος 1822 , σύμφωνα με το κατάστιχο του επιστάτη Κωνσταντίνου Παπαζαφειρόπουλου. Στο λογαριασμό αυτό εμφανίζεται η ποσότητα από αραποσίτι (καλαμπόκι) , κριθάρι , βρώμη και σίκαλη που συγκεντρώθηκε από τα χωριά της επαρχίας και συγκεκριμένα από Αγουλινίτσα , Κολίρι , Λαμπέτι , Αγ. Γεώργιο , Τζόγια , Μυρτιά , Σκαφιδιά , Αγ. Ιωάννη , Σκουροχώρι , και τη πόλη του Πύργου. Η συνολική ποσότητα ανερχόταν σε 3.615 βατσέλια ή 301,25 μόδια , δεδομένου ότι το μόδι ισοδυναμούσε με 12 βατσέλια. Στα αρχεία της ελληνικής παλιγγενεσίας της Βουλής υπάρχει ο λογαριασμός του Σταμάτη Ψαρούλη και είναι ο παρακάτω : Διαβάστε περισσότερα “Τα εθνικά γεννήματα της επαρχίας Πύργου του έτους 1822”





Ο Ολυμπιονίκης Διαγόρας ο Ρόδιος είχε τρεις γιους Ολυμπιονίκες , τον Δαμάγητο , τον Ακουσίλαο και τον Δωριέα αλλά και δύο εγγόνια , τον Πεισίρροδο , τον γιο της κόρης του Καλλιπάτειρας και τον Ευκλή , τον γιο της κόρης του Φερενίκης. Η Καλλιπάτειρα ήταν η πρώτη γυναίκα που μπήκε μέσα στο στάδιο και παρακολούθησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες , παραβαίνοντας το κανονισμό που απαγόρευε τη παρακολούθηση των αγώνων από γυναίκες. Όσες παρέβαιναν το κανονισμό τιμωρούνταν σε θάνατο με κατακρήμνιση από το Τυπαίο όρος. Η Καλλιπάτειρα για να θαυμάσει το γιο της Πεισίρροδο που αγωνιζόταν στη πάλη , μεταμφιέστηκε σε γυμναστή και παρακολούθησε τον αγώνα. Προδόθηκε όμως από τον υπέρμετρο ενθουσιασμό της για τη νίκη του γιου της , αλλά δεν της επιβλήθηκε η θανατική ποινή γιατί ήσαν Ολυμπιονίκες , ο πατέρας της , τα τρία αδέλφια της , ο γιος της και ο ανιψιός της.


Το φράγκικο μοναστήρι της Παναγίας της Ίσοβας βρίσκεται πολύ κοντά στο χωριό Τρυπητή (Μπιτζιμπάρδι) του Δήμου Ανδρίτσαινας – Κρεστένων Ηλείας. Το μοναστήρι κτίστηκε τη περίοδο της φραγκοκρατίας , κατά το 1223-1225, από Φράγκους μοναχούς και είναι ένα από τα σημαντικότερα γοτθικά εκκλησιαστικά μνημεία στην Ελλάδα. Η δυτική και η βόρεια πλευρά του ναού της Παναγίας σώζονται σχεδόν στο αρχικό τους ύψος , ενώ μεγαλύτερη καταστροφή έχουν υποστεί η νότια και η ανατολική πλευρά. Ο κυρίως ναός έχει ορθογώνια κάτοψη με εξωτερικές διαστάσεις 41,30 χ 15,20 μ. , ενώ το ιερό , που σήμερα είναι το πιο κατεστραμμένο τμήμα της εκκλησίας , έχει διαστάσεις 8,20 χ 9,60 μ. Η στέγη της μονόκλιτης αυτής γοτθικής βασιλικής ήταν ξύλινη δίριχτη και είχε μεγάλη κλίση. Η δυτική όψη του ναού έχει τρία οξυκόρυφα γοτθικά παράθυρα , δύο χαμηλά και ένα ψηλότερα , ενώ η βόρεια πλευρά στολίζεται με έξι παράθυρα. Διαβάστε περισσότερα “Το φράγκικο μοναστήρι της Παναγίας της Ίσοβας στο χωριό Τρυπητή Ηλείας”



Για να δείτε πληροφορίες για το μυκηναϊκό νεκροταφείο , στο οποίο βρέθηκε ο αμφορίσκος , πατήστε εδώ.





Για να δείτε πληροφορίες για το κτήμα Μερκούρη , πατήστε εδώ.

Στο χρονικό διάστημα 1685–1715 η Πελοπόννησος βρισκόταν στη κατοχή των Βενετών , οι οποίοι την είχαν χωρίσει σε 4 διοικητικές περιφέρειες , της Ρωμανίας , Μεσσηνίας , Αχαΐας και Λακωνίας. Οι πρωτεύουσες αυτών των περιφερειών ήσαν αντίστοιχα , το Ναύπλιο, το Νέο Ναβαρίνο , η Πάτρα , και η Μονεμβασιά. Είχαν επίσης δημιουργήσει και 24 διαμερίσματα. Δύο από αυτά αφορούν τη περιοχή της Ηλείας και είναι τα διαμερίσματα της Γαστούνης και του Φαναρίου. Το πρώτο υπαγόταν στη περιφέρεια Αχαΐας και το δεύτερο στη περιφέρεια Μεσσηνίας. Αυτό που χώριζε τις δύο περιφέρειες αλλά και τα δύο διαμερίσματα ήταν ο Αλφειός ποταμός. Το διαμέρισμα Φαναρίου περιλαμβάνει κυρίως ένα μεγάλο τμήμα της σημερινής Ηλείας αλλά και μικρά τμήματα της Μεσσηνίας και της Αρκαδίας. Εκτείνεται από τον Αλφειό μέχρι τον ποταμό της Νέδας και από τον Κυπαρισσιακό κόλπο μέχρι την Ανδρίτσαινα και τα γύρω χωριά. Στο διαμέρισμα της Γαστούνης , το οποίο εκτείνεται βόρεια του Αλφειού , υπάγονταν και ορισμένα χωριά που σήμερα ανήκουν στην Αχαΐα , όπως ο Ριόλος , το Καγκάδι αλλά και μερικά άλλα. Διαβάστε περισσότερα “Πόλεις και χωριά της Ηλείας τη περίοδο 1702 – 1704”