







Αμπελώνας (Ρώμεσι) Ηλείας








Το εργαστήριο του Φειδία στην Ολυμπία βρίσκεται έξω από την Άλτη , απέναντι από τη δυτική πλευρά του ναού του Δία. Οικοδομήθηκε με κογχυλιάτη λίθο και είχε περίπου τις ίδιες διαστάσεις με το σηκό του ναού του Δία. Έχει προσανατολισμό Α-Δ , με ορθογώνια στενόμακρη κάτοψη , η είσοδός του βρισκόταν στην ανατολική στενή πλευρά και ήταν το δεύτερο υψηλότερο κτήριο μετά από το ναό του Δία. Το εσωτερικό του χωριζόταν σε τρία κλίτη από δύο σειρές κιόνων, και η στέγη του ήταν ξύλινη , καλυμμένη με πήλινη κεράμωση κορινθιακού τύπου. Από τα ευρήματα της ανασκαφής προκύπτει ότι η στέγη διέθετε και μια περίτεχνη σίμη. Εδώ ο μεγάλος γλύπτης της αρχαιότητας Φειδίας φιλοτέχνησε το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία , το οποίο ήταν ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Ο Φειδίας ήλθε στην Ολυμπία μετά τα έργα του στην ακρόπολη της Αθήνας. Από τα διάφορα ευρήματα , το μνημείο χρονολογείται με ακρίβεια στη περίοδο 430 – 420 π.χ. Διαβάστε περισσότερα “Το εργαστήριο του Φειδία στην Αρχαία Ολυμπία (1)”



Τρεις Ρωμεσαίοι στη Κέρκυρα , το 1948. Από αριστερά οι αείμνηστοι : Φίλιππος Ζαχιώτης , Δημήτριος Σπυρόπουλος , Γεώργιος Ζαχιώτης.




Άποψη του Κατακόλου.

Για να δείτε την ανάρτηση για την Ανδρίτσαινα πατήστε εδώ.




Για να δείτε την ανάρτηση για την Αρχαία Ήλιδα πατήστε εδώ.



Συνέχεια από την ανάρτηση : Η Αρχαία Ήλιδα (3)
Το 219-8 π.χ. ο Φίλιππος Ε’ της Μακεδονίας έρχεται σε βοήθεια των Αχαιών , εισβάλλει στην Ήλιδα και προξενεί μεγάλες καταστροφές. Το 217 π.χ. οι Ηλείοι αναγκάζονται να συνθηκολογήσουν και τα σύνορά τους περιορίζονται και πάλι στη Κοίλη Ήλιδα , τη Πισάτιδα και την Ακρώρεια , εκτός του Λασιώνα. Το 212 π.χ. οι Ηλείοι συμμαχούν με τους Αιτωλούς και τους Ρωμαίους. Τα επόμενα χρόνια έχουμε πολεμικές συρράξεις μεταξύ των συμμάχων από τη μια μεριά και των Αχαιών και Μακεδόνων από την άλλη. Το 209 π.χ. ο Φίλιππος Ε’ με τους Αχαιούς λεηλατεί και πάλι την Ηλεία αλλά η άφιξη ισχυρής ρωμαϊκής δύναμης και η εμφάνιση Ιλλυριών επιδρομέων στη Μακεδονία τον ανάγκασαν να επιστρέψει στη χώρα του. Λίγο αργότερα οι Ηλείοι και οι Αιτωλοί ηττήθηκαν στη Μεσσηνία από τους Αχαιούς και το 206 π.χ. συνάπτεται ειρήνη μεταξύ Αιτωλών , Αχαιών , Μακεδόνων και Ηλείων χωρίς να μπορέσει η Ηλεία να ανακτήσει τη Τριφυλία και τον Λασιώνα. Διαβάστε περισσότερα “Η Αρχαία Ήλιδα (4)”














Συνέχεια από την ανάρτηση : Η Αρχαία Ήλιδα (2)
Μετά το συνοικισμό το 471 π.χ , η Ήλιδα οργανώνεται σύμφωνα με το ονομαζόμενο “ιπποδάμειο” πολεοδομικό σύστημα. Υπήρχαν ευθύγραμμοι δρόμοι και κανονικά οικοδομικά τετράγωνα αλλά και διάφορες ανέσεις , όπως ύδρευση , αποχέτευση , καλός προσανατολισμός , προσβάσεις κ.ά. που εξασφάλιζαν ποιότητα ζωής. Έχουν αποκαλυφθεί τμήματα οδών της “ιπποδάμειας” χάραξης. Η οδός II με προσανατολισμό Β-Ν , στο βόρειο άκρο της οποίας βρίσκεται η δυτική όψη των κτηρίων του ΝΔ τμήματος της Αγοράς. Η οδός αυτή συνδέει την κύρια νότια είσοδο της πόλης με την αγορά και τα γυμνάσια και έχουν αποκαλυφθεί συνολικά 200 μ. Υπάρχουν δύο άλλες οδοί η I και η III με προσανατολισμό Δ-Α που είναι κάθετες στην οδό II. Από τη III έχουν αποκαλυφθεί 50 μ. Ο αρχαιότερος οδικός άξονας του χώρου με κατεύθυνση ΝΔ-ΒΑ διασχίζει λοξά τον ορθογώνιο πολεοδομικό σχεδιασμό , ενώ διασταυρώνεται με τις οδούς II και III στο κεντρικότερο σημείο της πόλης. Τμήμα μήκους περίπου 100 μ. του άξονα αυτού και μικρά τμήματα τριών ακόμη οδών με κατεύθυνση Α-Δ έχουν εντοπιστεί αλλά δεν είναι σήμερα ορατά. Διαβάστε περισσότερα “Η Αρχαία Ήλιδα (3)”












Ο Πολυδάμας ή Πουλυδάμας ήταν γιος του Νικία , καταγόταν από τη Σκοτούσσα της Θεσσαλίας και έγινε Ολυμπιονίκης στο παγκράτιο στην 93η Ολυμπιάδα το 408 π.χ. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Πολυδάμας ήταν ο πιο μεγαλόσωμος άνθρωπος που υπήρξε ποτέ και ότι ο ανδριάντας του , που ήταν έργο του Λυσίππου , βρισκόταν στην Άλτη πάνω σε ψηλό βάθρο. Εκτός από τις νίκες του στο παγκράτιο έχει να επιδείξει και άλλα κατορθώματα. Στη περιοχή του Ολύμπου ενώ ήταν τελείως άοπλος σκότωσε ένα πελώριο λιοντάρι , θέλοντας να μιμηθεί τους άθλους του Ηρακλή. Μια άλλη φορά σταμάτησε ένα άρμα την ώρα που ο ηνίοχός του το οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα. Όταν ο Δαρείος , ο νόθος γιος του Αρταξέρξη , έγινε βασιλιάς των Περσών έστειλε αγγελιαφόρους στο Πολυδάμαντα και τον προσκάλεσε στα Σούσα. Ο Πολυδάμας προκάλεσε τρεις Πέρσες από τους λεγόμενους αθάνατους , μονομάχησε εναντίον και των τριών και τους σκότωσε. Μια άλλη φορά μπήκε σε ένα κοπάδι βοδιών , άρπαξε τον μεγαλύτερο ταύρο και τον κρατούσε από την οπλή του πίσω ποδιού , η οποία του έμεινε στα χέρια όταν το ζώο διέφυγε. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι μερικά από τα κατορθώματα παριστάνονται στο βάθρο του ανδριάντα και κάποια άλλα περιγράφονται στο επίγραμμα. Ο Πολυδάμας είχε τραγικό τέλος. Ένα καλοκαίρι μπήκε σε μια σπηλιά μαζί με άλλους και ενώ έπιναν μαζί , η οροφή της σπηλιάς έσπασε. Μόλις οι σύντροφοί του το συνειδητοποίησαν βγήκαν έξω τρέχοντας , αλλά ο Πολυδάμας έμεινε και σήκωσε τα χέρια του , γιατί πίστευε ότι μπορούσε να κρατήσει την οροφή η οποία όμως κατέρρευσε και τον καταπλάκωσε. Από το βάθρο σώζονται δύο κομμάτια στα οποία υπάρχουν ανάγλυφες παραστάσεις από τη πάλη του στην αυλή του Δαρείου και από το δάμασμα του λιονταριού.

Για να δείτε την ανάρτηση για την Αρχαία Ήλιδα πατήστε εδώ.


Για να δείτε την ανάρτηση για την Ανδρίτσαινα πατήστε εδώ.