Δεκέμβριος 2020

Το φράγκικο μοναστήρι της Παναγίας της Ίσοβας στο χωριό Τρυπητή Ηλείας

Το φράγκικο μοναστήρι της Παναγίας της Ίσοβας βρίσκεται πολύ κοντά στο χωριό Τρυπητή (Μπιτζιμπάρδι) του Δήμου Ανδρίτσαινας – Κρεστένων Ηλείας. Το μοναστήρι κτίστηκε τη περίοδο της φραγκοκρατίας , κατά το 1223-1225, από Φράγκους μοναχούς και είναι ένα από τα σημαντικότερα γοτθικά εκκλησιαστικά μνημεία στην Ελλάδα. Η δυτική και η βόρεια πλευρά του ναού της Παναγίας σώζονται σχεδόν στο αρχικό τους ύψος , ενώ μεγαλύτερη καταστροφή έχουν υποστεί η νότια και η ανατολική πλευρά. Ο κυρίως ναός έχει ορθογώνια κάτοψη με εξωτερικές διαστάσεις 41,30 χ 15,20 μ. , ενώ το ιερό , που σήμερα είναι το πιο κατεστραμμένο τμήμα της εκκλησίας , έχει διαστάσεις 8,20 χ 9,60 μ. Η στέγη της μονόκλιτης αυτής γοτθικής βασιλικής ήταν ξύλινη δίριχτη και είχε μεγάλη κλίση. Η δυτική όψη του ναού έχει τρία οξυκόρυφα γοτθικά παράθυρα , δύο χαμηλά και ένα ψηλότερα , ενώ η βόρεια πλευρά στολίζεται με έξι παράθυρα. Διαβάστε περισσότερα “Το φράγκικο μοναστήρι της Παναγίας της Ίσοβας στο χωριό Τρυπητή Ηλείας”

Φωτογραφίες από την Ηλεία (49)

foto-2 — Το Δημοτικό Πάρκο ΣΠΚ (Σιδηρόδρομος Πύργου – Κατακόλου) στο Πύργο.

foto-3 — Αρχαιολογικό Μουσείο Πύργου : Ψευδόστομος αμφορίσκος. Τον χρησιμοποιούσαν στην αρχαιότητα για την αποθήκευση και μεταφορά αρωματικών ελαίων. Βρέθηκε σε θαλαμοειδή μυκηναϊκό τάφο στην Αγία Τριάδα (Μπουκοβίνα) Ηλείας. Χρονολογείται στο Β’ μισό του 14 ου αι. π.χ.

Για να δείτε πληροφορίες για το μυκηναϊκό νεκροταφείο , στο οποίο βρέθηκε ο αμφορίσκος , πατήστε εδώ.

foto-4 — Ολυμπία , Μουσείο Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων της Αρχαιότητας : Χάλκινη κεφαλή παιδιού. Προέρχεται από την Ολυμπία και χρονολογείται στα τέλη του 2 ου αι. π.χ. Ανήκει στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.

foto-5 — Ολυμπία , Μουσείο Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων της Αρχαιότητας : Χάλκινο αντίγραφο κεφαλής παιδιού του 2 ου αι. π.χ. Ανήκει στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας. (Πρόκειται για σύγχρονο αντίγραφο του προηγούμενου εκθέματος).

foto-6 — Αρχαιολογικό Μουσείο Ήλιδας : Μαρμάρινο άγαλμα νεαρού Σατύρου με σύριγγα. Χρονολογείται στο 2 ο – 1 ο αι. π.χ.

foto-7 — Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας : Χάλκινο σφυρήλατο έλασμα με παράσταση που απεικονίζει αναχώρηση πολεμιστή για τη μάχη. Ο άνδρας επιβιβάζεται σε άρμα και αποχαιρετά τη σύζυγο και το παιδί του που είναι καθισμένο στον ώμο της μητέρας του. Πρόκειται για έργο ανατολικοϊωνικού εργαστηρίου και χρονολογείται γύρω στο 580 π.χ.

foto-8 — Αμπελώνας του κτήματος Μερκούρη στο Κορακοχώρι Ηλείας.

Για να δείτε πληροφορίες για το κτήμα Μερκούρη , πατήστε εδώ.

Πόλεις και χωριά της Ηλείας τη περίοδο 1702 – 1704

Στο χρονικό διάστημα 1685–1715 η Πελοπόννησος βρισκόταν στη κατοχή των Βενετών , οι οποίοι την είχαν χωρίσει σε 4 διοικητικές περιφέρειες , της Ρωμανίας , Μεσσηνίας , Αχαΐας και Λακωνίας. Οι πρωτεύουσες αυτών των περιφερειών ήσαν αντίστοιχα , το Ναύπλιο, το Νέο Ναβαρίνο , η Πάτρα , και η Μονεμβασιά. Είχαν επίσης δημιουργήσει και 24 διαμερίσματα. Δύο από αυτά αφορούν τη περιοχή της Ηλείας και είναι τα διαμερίσματα της Γαστούνης και του Φαναρίου. Το πρώτο υπαγόταν στη περιφέρεια Αχαΐας και το δεύτερο στη περιφέρεια Μεσσηνίας. Αυτό που χώριζε τις δύο περιφέρειες αλλά και τα δύο διαμερίσματα ήταν ο Αλφειός ποταμός. Το διαμέρισμα Φαναρίου περιλαμβάνει κυρίως ένα μεγάλο τμήμα της σημερινής Ηλείας αλλά και μικρά τμήματα της Μεσσηνίας και της Αρκαδίας. Εκτείνεται από τον Αλφειό μέχρι τον ποταμό της Νέδας και από τον Κυπαρισσιακό κόλπο μέχρι την Ανδρίτσαινα και τα γύρω χωριά. Στο διαμέρισμα της Γαστούνης , το οποίο εκτείνεται βόρεια του Αλφειού , υπάγονταν και ορισμένα χωριά που σήμερα ανήκουν στην Αχαΐα , όπως ο Ριόλος , το Καγκάδι αλλά και μερικά άλλα. Διαβάστε περισσότερα “Πόλεις και χωριά της Ηλείας τη περίοδο 1702 – 1704”